Του Γιάννη Λάσκαρη (Πρώην δημοτικός σύμβουλος και γραμματέας Δ.Σ.Μεσσήνης)
Υγεία, ασφάλεια και ανάπτυξη στο επίκεντρο των αναγκών της τοπικής κοινωνίας.
Η ανάπτυξη μιας περιοχής δεν κρίνεται μόνο από τα πλεονεκτήματα που διαθέτει, αλλά και από το αν υπάρχουν οι υποδομές που επιτρέπουν στους ανθρώπους της να αισθάνονται ασφαλείς και να δημιουργούν προοπτικές για το μέλλον.
Στην Δημοτική Ενότητα Αριστομένη του Δήμου Μεσσήνης, δύο σημαντικά ζητήματα έρχονται στο προσκήνιο και συνδέονται άμεσα με την ποιότητα ζωής των κατοίκων και την αναπτυξιακή πορεία της περιοχής: η ανάγκη δημιουργίας Σταθμού ΕΚΑΒ και η ολοκλήρωση της παράκαμψης Νεοχωρίου.
Η Δημοτική Ενότητα Αριστομένη είναι μια μεγάλη αγροτική περιοχή με διάσπαρτους οικισμούς, έντονη παραγωγική δραστηριότητα και κατοίκους που καθημερινά δίνουν ζωή στην ύπαιθρο. Οι αγροτικές εργασίες, οι μετακινήσεις στο επαρχιακό οδικό δίκτυο και η αυξημένη παρουσία ηλικιωμένων ανθρώπων δημιουργούν ανάγκες που απαιτούν άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις.
Σήμερα, η απόσταση από τις βασικές δομές υγείας αποτελεί έναν παράγοντα που μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά την αντιμετώπιση ενός έκτακτου περιστατικού. Ένα ατύχημα σε αγροτική εργασία, ένα ξαφνικό πρόβλημα υγείας ή οποιαδήποτε άλλη επείγουσα ανάγκη απαιτεί χρόνο ανταπόκρισης που πολλές φορές είναι κρίσιμος.
Η δημιουργία ενός Σταθμού ΕΚΑΒ σε κεντρικό σημείο της Δημοτικής Ενότητας Αριστομένη θα αποτελούσε μια ουσιαστική παρέμβαση για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Δεν θα αφορούσε μόνο έναν οικισμό, αλλά θα λειτουργούσε προς όφελος ολόκληρης της περιοχής, ενισχύοντας το αίσθημα ασφάλειας των κατοίκων και αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η ζωή στην ύπαιθρο αξίζει τις ίδιες υπηρεσίες και την ίδια φροντίδα.
Παράλληλα, ένα ακόμη έργο με ιδιαίτερη σημασία για το μέλλον της περιοχής είναι η παράκαμψη Νεοχωρίου.
Ένας δρόμος δεν είναι απλώς μια τεχνική κατασκευή. Σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί εργαλείο αλλαγής και ανάπτυξης. Η παράκαμψη Νεοχωρίου μπορεί να δημιουργήσει μια νέα σχέση ανάμεσα στην ενδοχώρα του Δήμου Μεσσήνης και την παραλιακή ζώνη του Μεσσηνιακού κόλπου.
Για χρόνια, η θάλασσα ήταν κοντά στον χάρτη αλλά όχι πάντα κοντά στην καθημερινότητα των κατοίκων. Οι διαδρομές ήταν πιο δύσκολες, οι αποστάσεις έμοιαζαν μεγαλύτερες και οι δυνατότητες σύνδεσης των χωριών με το παραλιακό μέτωπο παρέμεναν περιορισμένες.
Η ολοκλήρωση της παράκαμψης μπορεί να αλλάξει αυτή την πραγματικότητα. Να διευκολύνει τις μετακινήσεις, να ενισχύσει την τοπική οικονομία, να προσφέρει καλύτερη πρόσβαση στους παραγωγούς και να δημιουργήσει νέες δυνατότητες για την περιοχή.
Η αξία του έργου, όμως, δεν θα μετρηθεί μόνο στον χρόνο που θα εξοικονομούν οι οδηγοί. Θα μετρηθεί στο αν θα καταφέρει να ενώσει την παραγωγική ενδοχώρα με την παραλιακή ζώνη, δημιουργώντας μια αμφίδρομη σχέση ανάπτυξης. Η θάλασσα μπορεί να γίνει η έξοδος των κατοίκων της ενδοχώρας, αλλά και η είσοδος επισκεπτών προς τα χωριά, την παράδοση και την αυθεντική ζωή της μεσσηνιακής υπαίθρου.
Το ζητούμενο πλέον είναι η ολοκλήρωση των έργων στον χρόνο που απαιτούν οι ανάγκες της κοινωνίας. Οι κάτοικοι δεν χρειάζονται άλλες αναμονές. Χρειάζονται υποδομές που να λειτουργούν, να υπηρετούν την καθημερινότητα και να ανοίγουν δρόμους για το αύριο.
Η Δημοτική Ενότητα Αριστομένη έχει σημαντικά πλεονεκτήματα: ανθρώπους που παραμένουν στον τόπο τους, παραγωγή, φυσικό πλούτο και δυνατότητες ανάπτυξης. Αυτό που απαιτείται είναι η στήριξη αυτών των δυνατοτήτων με έργα ουσίας.
Γιατί η πραγματική ανάπτυξη δεν έρχεται μόνο με μεγάλες εξαγγελίες. Έρχεται όταν ο κάτοικος αισθάνεται ασφαλής, όταν ο παραγωγός μπορεί να μετακινηθεί ευκολότερα και όταν ένας τόπος αποκτά τις προϋποθέσεις να κρατήσει τους ανθρώπους του.
Η Δημοτική Ενότητα Αριστομένη δεν χρειάζεται απλώς δρόμους και υπηρεσίες. Χρειάζεται υποδομές που να συνδέουν το σήμερα με το αύριο.