Το πρώτο 10ήμερο του Αυγούστου οι φυσιολάτρες του Συλλόγου Πεζοπόρων και Ορειβατών Καλαμάτας ”Ο Ευκλής” πραγματοποίησαν μια ιδιαίτερη εξόρμηση, ένα ενδιαφέρον ταξίδι στη Ρουμανία και στα Καρπάθια Όρη, συνδυάζοντας ορειβασίες, πεζοπορίες μέσα σε απέραντα δάση, ορεινά μονοπάτια και πανέμορφα τοπία, που έμοιαζαν βγαλμένα από παραμύθι !!
Παράλληλα, γνώρισαν τη γοητεία της Ρουμανικής κουλτούρας μέσα από επισκέψεις σε Μεσαιωνικά Κάστρα, παραδοσιακά χωριά και ιστορικές πόλεις, απολαμβάνοντας τη φιλοξενία και τις γεύσεις της χώρας.
Μια εμπειρία γεμάτη φύση, περιπέτεια και ανακάλυψη !!
Το παλιό μέλος του συλλόγου, Αλεξάνδρα Βέλμαχου περιγράφει:
Για μας, φέτος ο Αύγουστος ξεκίνησε ονειρεμένα, μ’ ένα ταξίδι που θα έχει πάντα μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.
Ένα ταξίδι που ικανοποιούσε όλα τα γούστα: Τους ορειβάτες που ανέβηκαν στα φοβερά και τρομερά Καρπάθια Όρη στην κορυφή του Caraiman (2.384 μ.), τους πεζοπόρους που απόλαυσαν παραποτάμιες διαδρομές, τους περιηγητές – εκδρομείς που ανακάλυψαν τις υπέροχες Μεσαιωνικές πόλεις.
Η Ρουμανία και ειδικά η περιοχή της καταπράσινης Τρανσυλβανίας όπου επικεντρώθηκε πιο πολύ το ταξίδι μας, μας χάρισε εικόνες, που θα θυμόμαστε για πάντα.
Η Τρανσυλβανία είναι ένας ύμνος στον τόπο του πιο μαγευτικού, Μεσαιωνικού παραμυθιού !! Είναι ένα μέρος με ιστορία αιώνων, παμπάλαιο και πανέμορφο, γεμάτο θρύλους και δοξασίες.
Όλες οι πόλεις της Ρουμανίας που επισκεφτήκαμε ήταν πιο πέρα κι από όμορφες.
Το Βουκουρέστι, το ”Παρίσι της Ανατολής”, το Brasov, η Singishoara, το Sibiu, η Sinaia, γνωστή ως το ”Μαργαριτάρι την Καρπαθίων”, το Busteni, το ορεινό θέρετρο Poiana και το μικρό χωριό Bran.
Ειδικά το Brasov με τα γοτθικά και μπαρόκ κτίρια που ιδρύθηκε από τους Σάξονες (Γερμανούς) το Μεσαίωνα με σόκαρε με την ομορφιά του.
Τα κτίρια ξεπηδούσαν σαν κοσμήματα μέσα στην πόλη μαρτυρώντας το γερμανικό και όχι ρουμανικό παρελθόν της.
Τέλος στην Βουλγαρία γνωρίσαμε αξιοθέατα, όπως την παλιά πρωτεύουσά της, το Veliko Tarnovo με τον ποταμό Yantra να την αγκαλιάζει διασχίζοντας την, το Κάστρο Tsarevets, την Σόφια, το χωριό Arbanasi, το Σπήλαιο ”Τα Μάτια του Θεού”, το Θεματικό Πάρκο με τις πέτρινες κατασκευές, που θύμιζαν παραμυθένιο σκηνικό και τόσα άλλα.
Έτσι το νιώθω εγώ. Αν περπατήσεις και περιπλανηθείς σε μια πόλη όσο περισσότερο μπορείς, τότε και μόνο τότε νιώθεις πραγματικά τον παλμό της και γίνεται σημαντικό κομμάτι της μνήμης σου.
Νιώθουμε πραγματικά ευγνώμονες και ευλογημένοι για όσα ζήσαμε.
Και κάπως έτσι θα κρατήσουμε τη Ρουμανία μέσα στην καρδιά μας για πάντα !