Του Γιάννη Λάσκαρη :
Στην καρδιά της μεσσηνιακής γης, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα Αρφαρά, φωλιάζει ένα χωριό που μοιάζει να έχει κρατήσει ανέγγιχτη την αυθεντικότητα μιας άλλης εποχής.
Ο λόγος για τον Άγριλο , ένα. ημιορεινό χωριό που προσφέρει απλόχερα ησυχία, φυσική ομορφιά και μια βαθιά αίσθηση επιστροφής στις ρίζες.
Εδώ, ο Παντελής Γεωργακίλας πήρε τη μεγάλη απόφαση: να αφήσει πίσω του την αστική ζωή και να επιστρέψει μαζί με την οικογένειά του στον τόπο καταγωγής του. Μια επιλογή που δεν ήταν απλώς αλλαγή τόπου, αλλά στάση ζωής.
Σήμερα, ο Παντελής αποτελεί ζωντανό παράδειγμα ανθρώπου που επανασυνδέθηκε με τη γη, την κοινότητα και την ουσία της καθημερινότητας.
Πρόσφατα, η πεζοπορική βιωματική ομάδα «Τα Γεράκια» είχε την ευκαιρία να ζήσει αυτή την εμπειρία από κοντά. Ακολουθώντας τον Παντελή σε μια μεγάλη περιήγηση στο χωριό, γνώρισαν την ιστορία του τόπου, τα λιγοστά αλλά σημαντικά μνημεία, και διαδρομές που ξεδιπλώνονται μέσα σε τοπία όπου η φύση δημιουργεί εικόνες μοναδικές, σχεδόν ανεξίτηλες στη μνήμη.
Με περίπου 100 μόνιμους κατοίκους, ο Άγριλος παραμένει ζωντανός και αυθεντικός. Από εδώ ξεκινούν πολλά μονοπάτια που προσκαλούν τον επισκέπτη σε εξερεύνηση, είτε αναζητά την ηρεμία είτε τη μικρή περιπέτεια της πεζοπορίας. Κάθε διαδρομή και μια ιστορία, κάθε γωνιά και μια αφορμή να σταθείς και να αφουγκραστείς τον τόπο.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και στον Παναγιώτη Μπαρούνη, τον σπουδαίο καλλιτέχνη του βιολιού που κατάγεται από το χωριό και άφησε το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στην παραδοσιακή μουσική. Οι ήχοι του μοιάζουν να πλανώνται ακόμη στα σοκάκια, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν.
Ο Παντελής, πάντα πρόθυμος και φιλόξενος, δεν είναι απλώς ένας κάτοικος. Είναι ο άνθρωπος που ενσαρκώνει την έννοια του «πρεσβευτή» του τόπου του. Μέσα από τα μάτια του, ο Άγριλος δεν είναι απλώς ένας προορισμός — είναι μια εμπειρία ζωής.
Για όσους αναζητούν κάτι αυθεντικό, μακριά από την ένταση της πόλης, ο Άγριλος δεν είναι απλώς μια επιλογή. Είναι μια επιστροφή.
Στον Άγριλο συναντά κανείς αξιόλογα βυζαντινά μνημεία του 14ου αιώνα, όπως οι ναοί του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Σπυρίδωνος και της Υπαπαντής (Παναγίτσα), που ξεχωρίζουν για την καλή διατήρησή τους και τον ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό και διακοσμητικό τους πλούτο.