Του Γιάννη Λάσκαρη:
Υπάρχουν χώροι που δεν μετριούνται μόνο σε τετραγωνικά μέτρα. Έχουν μέσα τους φωνές ανθρώπων, εικόνες από άλλες εποχές και μια σχέση που χτίστηκε σιωπηλά μέσα στα χρόνια. Κάθε πόλη έχει τους δικούς της χώρους που χρειάζονται φροντίδα και σεβασμό. Και στη Μεσσήνη υπάρχει ένας τέτοιος τόπος: το παλιό Τελωνείο της Μπούκας.
Ένα κτίριο δίπλα στη θάλασσα που κουβαλά μνήμες από την εποχή που η περιοχή είχε άλλη ζωή, άλλη κίνηση, άλλες ιστορίες. Δεν είναι απλώς ένα παλιό κτίσμα. Είναι ένα κομμάτι της ταυτότητας του τόπου.
Γιατί κάποιες φορές η αξία ενός χώρου δεν φαίνεται από τη χρήση του σήμερα, αλλά από όλα όσα θυμίζει. Από τους ανθρώπους που πέρασαν, από τις στιγμές που έζησε, από τη θέση που έχει στην καρδιά μιας κοινωνίας.
Σήμερα η Μπούκα μας καλεί να σκεφτούμε τι κάνουμε με τα σημάδια της δικής μας ιστορίας.
Οι τόποι δεν κρατιούνται ζωντανοί μόνο με αποφάσεις και σχέδια. Κρατιούνται ζωντανοί όταν οι άνθρωποι τους αναγνωρίζουν, τους θυμούνται και τους υπερασπίζονται.
Γιατί ένα παλιό τελωνείο, ένα πάρκο, μια πλατεία δεν είναι απλώς ακίνητα. Είναι η μνήμη ενός τόπου που ζητά να συνεχίσει να υπάρχει.