Λαϊκή Συσπείρωση Πελοποννήσου:
Η Περιφερειακή Αρχή ανακοίνωσε την υπογραφή της σύμβασης για το έργο αντιδιαβρωτικής προστασίας στο Πεταλίδι, με ανάδοχο τη «Δομική Κρήτης» και προϋπολογισμό 5,45 εκατ. ευρώ.
Λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα, στον Άγιο Ανδρέα, πριν από τρία χρόνια ολοκληρώθηκε αντίστοιχο έργο, προϋπολογισμού 3,5 εκατ. ευρώ. Η διάβρωση δεν αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά, ενώ σοβαρά προβλήματα εμφανίστηκαν και σε γειτονικά τμήματα της ακτογραμμής, με αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα η Περιφέρεια να αναζητά νέα χρηματοδότηση για συμπληρωματικές παρεμβάσεις.
Η Λαϊκή Συσπείρωση είχε έγκαιρα επισημάνει ότι οι αποσπασματικές παρεμβάσεις, χωρίς συνολική μελέτη και σχεδιασμό, μπορούν να μεταφέρουν το πρόβλημα στις διπλανές ακτές. Το ίδιο ζήτημα τίθεται και σήμερα. Η διάβρωση στο παράκτιο μέτωπο Πεταλίδι – Αίπεια – Κορώνη, απαιτεί ενιαία αντιμετώπιση και ολοκληρωμένες επιστημονικές μελέτες. Η αντιμετώπιση προβλημάτων διάβρωσης μεμονωμένων τμημάτων της ακτογραμμής φέρει σοβαρούς κινδύνους.
Η αιτία αυτής της αποσπασματικότητας σχετίζεται με την κερδοφορία των εργολάβων και καθόλου τυχαία δεν είναι. Η ΕΕ και, διαχρονικά, οι κυβερνήσεις και οι περιφερειακές αρχές αντιμετωπίζουν τα έργα αντιδιαβρωτικής προστασίας ως δευτερεύουσας σημασίας, επειδή δεν αποφέρουν άμεσο κέρδος στους επιχειρηματικούς ομίλους. Οι χρηματοδοτήσεις δίνονται με το σταγονόμετρο, με κριτήρια «κόστους – οφέλους». Έτσι, οι κάτοικοι των παράκτιων περιοχών βλέπουν τις περιουσίες τους και τις δημόσιες υποδομές να απειλούνται.
Απαιτείται κρατική ευθύνη για τον σχεδιασμό και τη χρηματοδότηση ολοκληρωμένων έργων προστασίας των ακτών, με κριτήριο τις ανάγκες των κατοίκων και χωρίς την εμπλοκή ιδιωτικών συμφερόντων. Διαφορετικά, ακόμη και τα έργα που εξασφαλίζουν χρηματοδότηση, έστω και με τον κίνδυνο να δημιουργήσουν νέα προβλήματα σε παρακείμενες περιοχές, μπαίνουν στο «κρεβάτι του Προκρούστη» από τους εργολάβους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το έργο αντιδιαβρωτικής προστασίας της Μικρής Μαντίνειας στην Καλαμάτα, ο διαγωνισμός για το οποίο κηρύχθηκε άγονος.